içi geçmiş.

bazen ruhlar yetmez insana.
tek istediği olduğu yerden çok uzakta olmaktır.
ama olmak istediği yeri de bilmez.
yanında kimse olsun da istemez.
can yakıcıdır aptal mesafeler.
bazen iyiden iyiye koparır insanı hayattan.
anlamsız olur gülüşler haykırışlara karışır.
dünya farklılaşır dün ve bugünlerinde.
anlaşılmak ister süslü cümleler kurmadan.
sıkıldım dediğinde karşısındaki anlasın ister.
canı yanmasın ister tekrarlarda.
unutulmak ister.
geçmişin hatıra defterlerinden silinmeyi bekler.
kendi hatıra defterlerini yakmak bi yandan..
insanları, şehirleri, gelmişi geçmişi sırtında bi sırt çantasıyla bırakıp gitmek ister!


ve bu şarkıyla kaybolur gecenin karanlığında. 

var yada yok

bazı şehirler vardır,

içine kapanmıştır.

dokunsan kırılacak haritadan silinecek gibi,

insanları yok olmaya hazır gibi.

bazı şehirler vardır,

öfkeden kudurmuştur.

aç bir kurt gibi,

insanlarını yemeye hazır gibi.

bazı insanlar vardır,

ama hep varlardır.

her gün su içmek gibi,

aynaya bakmak gibi.

bazı insanlar vardır,

aslında yoklardır.

ademle havva gibi,

ölümden sonra hayat gibi.

şarkısı da bu olsun.

'huzurlu bayram'mış!

                              onlar toplanınca mutlu olacak tüm insanlara 'huzursuz' bayramlar!

                 evet belediyelerden, barınaklardan, sokaktaki hayvanlardan rahatsız olanlardan, onların doğasına yerleşip onları kovmaya çalışanlardan nefret ediyorum! 

bayram hepimize! onlar toplanıyorsa yada barınaklarda aç bırakılıyorsa bizim bayram yapmaya hakkımız yok!