to let myself go

biri bana insanlara 'güvenmeyi' öğretebilir mi acaba?




o zaman bu şarkıyı bir daha dinlemeyeceğime ve söylemeyeceğime söz veriyorum!

breathe me.

bazen kabuslar gerçek olurmuş

uyanmam sandığı korkuların içine düşermiş insan

olmaz dediği her şey olurmuş bir anda

tanıyamaz olurmuş en yakınındakileri bile

ve karşı dağlarda umutlarına bi ateş yakar 

karşısında ısınmayı öğrenirmiş

dönüp neler yaptığına baktığında

aynadaki yüzünü tanımaz olurmuş

öyle bir kaybolurmuş ki yağan yağmurda

bir böcekten daha aciz hale gelirmiş

ama en çok umutlarını yakmasına kırılırmış

inançlarının bi anda yağmurda sönmesine

halbuki hep sevilir yağmurlar

insan yağmurda arınacağını sanarmış günahlarından

kendinden olduğu kadar bunda da yanılırmış

işte asıl bu kırarmış o bir türlü kırılmalara doyamayan kalbini

rüyalar bitmiş şimdi sıra kabuslara gelmiş.

bununla bağladım bu sefer de.

içi geçmiş.

bazen ruhlar yetmez insana.
tek istediği olduğu yerden çok uzakta olmaktır.
ama olmak istediği yeri de bilmez.
yanında kimse olsun da istemez.
can yakıcıdır aptal mesafeler.
bazen iyiden iyiye koparır insanı hayattan.
anlamsız olur gülüşler haykırışlara karışır.
dünya farklılaşır dün ve bugünlerinde.
anlaşılmak ister süslü cümleler kurmadan.
sıkıldım dediğinde karşısındaki anlasın ister.
canı yanmasın ister tekrarlarda.
unutulmak ister.
geçmişin hatıra defterlerinden silinmeyi bekler.
kendi hatıra defterlerini yakmak bi yandan..
insanları, şehirleri, gelmişi geçmişi sırtında bi sırt çantasıyla bırakıp gitmek ister!


ve bu şarkıyla kaybolur gecenin karanlığında.