yoğun geçen günler..
kendinden geçen, düşünemeyen, yazamayan, ders çalışamayan ve sürekli öksüren septy.
bir gün çok sıkılıp ertesi güne umutla uyanmaya çalışan aptal septy.
şu yaşına kadar gördüğü, yaşadığı şeyleri hala hazmedememiş, ne düşüneceğini bilemeyen, ordan oraya savrulan septy.
bi türlü hastalıktan kurtulamayan septy.
oturup niye kendimi anlatmaya çalıştım onuda bilmiyorum. saçma sapan bi koşturmanın içindeyim şu aralar. ne bir şeyler karalayabiliyorum ne de bir şeyler düşünebiliyorum. sürekli kendimi tekrarlıyorum. fark ettim. o yüzden bu posttu burda bitirmeliyim bence.
